Wiki Rath www.wiki-rath.org on behalf of Dr. Matthias Rath and the Dr. Rath Health Foundation

Wikipedia

Een zogenaamde 'gratis encyclopedie' gecontroleerd door speciale belangengroepen

Lees meer hier.

Kennismaking met ‘MastCell’

Vanaf de allereerste publicaties van ‘MastCell’  in augustus 2006 werd het meteen  duidelijk dat zijn hoofdinteresse en fundamentele kennis zich concentreerden op de uitoefening van geneeskunde op farmaceutische basis.

Lees meer hier.

Versterking van de status-quo

Wikipedia: Gratis toegang tot de som van alle menselijke kennis – of alleen maar  een manier om de gevestigde orde te versterken?

Lees meer hier.

De Soros-connectie

Een van de belangrijkste aanhangers van de Wikimedia Stichting is het "Open Society Institute", opgericht door de voorzitter van Soros Fund Management LLC, George Soros.

Lees meer hier.

De Soros-connectie

Maart 2010 -- Hoewel Jimmy Wales, de publieke stroman van Wikipedia, de wereld de indruk probeert te geven dat zijn website een onafhankelijke entiteit is. Is de Wikimedia Stichting, waarvan Wikipedia een project is, in werkelijkheid afhankelijk van steenrijke weldoeners met banden in de farmaceutische beleggingssector.

Een van de voornaamste aanhangers van de Wikimedia Stichting is het zogenaamde “Open Society Institute”, opgericht door de voorzitter van Soros Fund Management LLC, George Soros.

Links tussen George Soros, de Wikimedia Stichting en de geneesmiddelenindustrie

George Soros is een in Hongarije geboren valutaspeculant en sjacheraar op de multimiljarden aandelenmarkt. In Frankrijk werd hij  veroordeeld voor handel met voorkennis, en voor de rechtbank werd hij beschuldigd door de Dr. Rath Stichting voor de financiering van de Treatment Action Campaign voor de promotie van ARV-geneesmiddelen voor maar liefst 1,4 miljoen Zuid-Afrikaanse Rand. Soros heeft over de jaren zwaar geïnvesteerd in de farmaceutische en biotechnologische sector, door een groot aandeel te kopen in bedrijven zoals PfizerMerck en Monsanto.

Het spreekt dan ook voor zich dat Melissa Hagemann, Senior Program Manager van het informatieprogramma van het Soros Open Society Institute, momenteel  zitting heeft in de adviesraad van de Wikimedia Stichting, die Wikipedia beheert. Hagemann heeft ook samengewerkt met de Bill and Melinda Gates Stichting – een organisatie die, zoals Soros, in het verleden flink heeft geïnvesteerd in de geneesmiddelenindustrie. En daarmee, volgens de Los Angeles Times, jaarlijks enorme financiële winsten opstrijkt uit beleggingen. Daarmee zijn hun beweringen in strijd met het feit dat de beleggingen voor een goed doel zijn.

Ook bedenkelijk is  dat Ethan Zuckerman, lid van de Wikimedia adviesraad sinds de oprichting van deze raad in januari 2007, tegelijkertijd zitting heeft in een financieringsraad voor het Informatieprogramma van het Soros Open Society Institute.

Een ander lid van de adviesraad van Wikimedia, Trevor Neilson, is momenteel voorzitter van de zogenaamde Global Philanthropy Group, en heeft merkwaardig genoeg advies verstrekt over hiv/aids aan mensen zoals Bono, Bill Gates en ex-president van de V.S. Bill Clinton. Allemaal prominente promotors van ARV-geneesmiddelen. Neilson is bovendien ook uitvoerend directeur geweest van de Global Business Coalition voor hiv/aids(GBC), die werd opgericht met beleggingen van Soros, Gates en de Amerikaanse mediamagnaat Ted Turner. GBC heeft nauwe banden met de geneesmiddelenindustrie en met leden van de ontoepasselijk genaamde interventiegroep “Health Systems Strengthening” (versterking van gezondheidssystemen). Daartoe behoren onder andere de geneesmiddelen-multinationals MerckSanofi-AventisAbbottPfizerSchering-Plough. Trevor Neilson is ook lid van de Raad voor buitenlandse betrekkingen. De erevoorzitter van deze raad is de grootste investeerder in de geneesmiddelenindustrie, namelijk David Rockefeller – Neilson heeft naar verluidt meer dan 100 bedrijven geworven voor aansluiting bij GBC.

Soros en valutaspeculatie

Soros is momenteel naar verluidt midden in een complot verwikkeld om munt te slaan uit de daling van de waarde van de euro. Hij is hierop hoog aan het inzetten. Hij heeft een lange geschiedenis van betrokkenheid bij moreel dubieuze valutaspeculatieschema's voor persoonlijk winstbelang.

In begin 1992 bijvoorbeeld, besloot hij dat het Britse pond gedevalueerd moest worden op grond van zijn overtuiging dat het met een te hoge koers was opgenomen in het Europese Wisselkoersmechanisme (WKM) – het wisselkoerssysteem voor valuta dat gebruikt werd als voorbereiding op de invoering van de euro. Hij bouwde maandenlang een gigantische handelspositie op, met de bedoeling om op kolossale schaal winsten op te strijken. Naar verluidt leende Soros ongeveer 6,5 miljard Britse pond, en zette hij zijn deelnemingen om in een combinatie van Duitse marken en Franse francs. Op 16 september 1992, heden bekend als “Zwarte woensdag”, wierp zijn speculatie vruchten af, en leverde het hem een fortuin op. Tijdens de daaropvolgende dagen sloot hij zijn posities, en veroorzaakte zo een vloedgolf aan verkoop van ponden aan buitenlandse valuta, met als resultaat de instorting van de waarde van het pond, waardoor Groot-Brittannië gedwongen was om uit het WKM te stappen. Resultaat: Soros streek een winst van £1 miljard op, en werd hij bekend als "de man die de Bank of England kraakte."

De verdediging van de pond tegen de enorme inzet van Soros op de internationale valutamarkten kostte Groot-Brittannië £3,3 miljard en de daarop volgende beroering in het land werd algemeen gezien als een nationale ramp.

Voor Soros zijn enorme valutaspeculaties echter dagelijkse routine. Naar verluidt speelt hij dagelijks op de valutamarkten voor een mooie som van $1 biljoen, en door zijn vermeende rol in het uitlokken van de Aziatische economische crisis van 1997 eiste een groep landen uit Zuidoost-Azië zijn vervolging als misdadiger.

Handelspartners van Soros

Volgens de New Statesman behoort de Carlyle Group tot de handelspartners van Soros. Hij zou naar verluidt meer dan $100m geïnvesteerd hebben in deze groep. De Carlyle Group, een van de grootste particuliere aandelenfondsen in de wereld, wordt van gezegd het grootste deel van zijn geld te verdienen uit werk als particuliere militaire uitvoerder. Vaak wordt beweerd dat James Baker, voormalig minister van buitenlandse zaken van de V.S., Frank Carlucci, voormalig minister van defensie van de V.S., ex-president van de V.S. George Bush senior en zelfs familieleden van Osama Bin Laden behoren tot de adviseurs en beleggers van de groep.

Geld voor niets?

De betrokkenheid van Soros en zijn zogenaamd Open Society Institute bij de Wikimedia Stichting, en de openbare erkenning van deze stichting dat ze berust op de “expertise & vrijgevigheid” van Soros en haar andere weldoeners, roepen een aantal vragen op.

Ten eerste, moeten wij geloven dat Soros en andere steenrijke financiers van de Wikimedia Stichting geen enkele tegenprestatie hebben gevraagd voor hun geld en steun? Wij vermoeden eerlijk gezegd van wel, aangezien blijkt dat de feiten niet welkom zijn op Wikipedia wanneer de belangen van de multimiljarden geneesmiddelenindustrie in twijfel worden getrokken. Daarbij ook vooral omdat de vragen betreffende de banden tussen de Wikimedia Stichting en de verschaffers van risicokapitalen al geruime tijd onbeantwoord blijven.

Naast dit onderwerp kunnen de meningen verschillen over het feit of de veroordeling van handel met voorkennis van Soros en de wens van een groep Zuidoost-Aziatische landen om hem te vervolgen als misdadiger voor zijn rol in het uitlokken van de Aziatische economische crisis in 1997  zaken zijn die vandaag de dag dringend moeten worden opgelost door Jimmy Wales en de Wikimedia Stichting. Als de Wikimedia Stichting het geen probleem vindt om de steun van een man zoals Soros te aanvaarden, wat zegt dit dan over haar eigen moraal?

In zekere zin is het spel echter al uit voor Wikipedia. Nu de redacteurs vertrekken met een alarmerende frequentie en Ofqual, de officiële waakhond voor examens in het VK, onlangs verklaarde dat schoolkinderen Wikipedia moeten vermijden, omdat het niet “betrouwbaar of nauwkeurig” is, en in sommige gevallen “volledig onwaar kan zijn”, is de geloofwaardigheid van de website snel aan het slinken. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het feit dat de CIA, de Britse Labour Party en het Vaticaan enkele van de meest productieve medewerkers van Wikipedia zijn – en zij bovendien niet alleen hun eigen ingang updaten.

Mede opmerkelijk is dat Virgil Griffith, de ontwerper van de WikiScanner (een online tool die miljoenen anonieme Wikipedia-bewerkingen linkt naar de organisaties waarvan deze bewerkingen afkomstig zijn), Wikipedia openlijk ervan heeft beschuldigd gebukt te gaan onder manipulatie, vervalsing en zonder meer onscrupuleuze praktijken.

Als we ons baseren op wat wij nu zelf weten over Wikipedia en zijn financiers kunnen we alleen maar dezelfde conclusie trekken.